المتاهه ، بقلم / عبده جمعه

و أنت واقف فى المتاهه

عمال تدور

على حرف ضايع

من بحر عقلك

شوفت إيه

شوفت غول عمال بيحكى

قصة الشاطر حسن

أما أعتلى من يوم ميلاده

جبل الأمانى فى المنام

و الغريب انه يوماتى

فى الحكاوى و السهر

بيخلط الليل بالنهار

بيحقق الحلم الجميل

و أما يقوم من رقدته

يلقى الشقا فى الانتظار

و السندريلا الممكنة

دايرة تدور فى الطرق

على حبها

فى ألف وش مننا

لكنها متلائيش

غير رد بس من الوشوش

اسمه مفيش

طب شوف كده

من بره حلمك

تلقى القلوب المؤمنة

و ألف معنى للزمن

و أنت داير فى المتاهه

ساقية بتدور بالعجب

و انت لافف جوه منك

بحر الغرابة و القلق

زى أخطبوط الشعر

قاعد بيفتح فى البيبان

اللى الصدا

خلاها تقفل من الندم

قاعد بيكتب على الحيطان

بعض الملام

من غير قلم

و اما بينسى كلمته

يرجع يدور فى الورق

يلقى الكلام زى الجبان

هربان من الخوف و الغرق

يمسك بحبره دمعته

يمكن ينول حبة رضا

أو كام جنيه فى غربته

يرجع يدور فى القوافى

و النصوص

يلقى الأدب بقى محنته

أما الديابة و اللصوص

سرقوا الأمانة فــ دولته