من وحى خياله ، بقلم / عبده جمعه

أسعد لحظة فى عمره ،،، لما تدندن

بشفايفها الخمرية ،،،، تقوله ،،،، انى بحبك

تتهز جبال الكون فى عينيه

وتتحول ،،، منواليزا بتضحك

لما ايديها برقة من وحى خياله

بتتشبك فى صوابعه ،،، فى خلال الصوره

كان بيسلم و بيستسلم ،،،، لطوفان مملكته

لما بيلمس موج البحر بايده

يمكن يلمس حتى ايديها

كان بيشوف فى عينها

اغرق بحر و اجمل لعبة و اكبر لعنة

بتتشكل فى بحار افكاره

و بترسم فى القلب ستاير حب

و بتلون له حكاية قلب

على نبع الجنة

طب و لا ممكن و لا يتخيل

انه يحب ،،، كلمة و حرف

ويكَون مضمون الصورة

من وحى خياله

و ده مش عادى

هو الحب صحيح

بقى شىء هادى

كان اول حب يصادفه

لما فى عز الضهر

حب حورية

بعيون مجنونة و واسعة

بتموت قلبه فى كل مقابلة

من وحى خياله

ولا بتموتش